لایحه ی حمایت از خانواده به پیشنهاد قوه ی قضائیه در جلسه ی هیأت دولت محمود احمدی نژاد در تیرماه 1386 تصویب و به مجلس ارسال شد.(هم اکنون این لایحه برای تایید نهایی به شورای نگهبان فرستاده شده است.)

بخش هایی از این قانون مورد انتقاد فعالان سیاسی و اجتماعی قرار گرفته است و آن را در جهت تضعیف خانواده و مغایر با قانون اساسی میدانند.(گرچه بخشهایی از مفاد این قانون را نیز به عنوان اقدامات مثبت حمایت میکنند.)

بر اساس یکی از مواد این قانون مردان برای ازدواج مجدد نیازی به اجازه و آگاهی همسر قبلی خود ندارند وتنها لازم است به دادگاه توانایی مالی خود برای داشتن همسر جدید را اثبات کنند.

فراکسیون زنان مجلس هفتم پیشنهاد باز گرداندن این لایحه به دولت را ارائه کرد که مورد قبول قرار نگرفت.

یکی از موارد بحث برانگیز دیگر در این لایحه،بحث ازدواج موقت و پیشنهاد الزام برای ثبت آن بود که در نهایت نمایندگان ملت،شرط الزام به ثبت ازدواج موقت را تنها به 3مورد (در صورت بارداری زوجه،تصریح به ثبت به عنوان شرط ضمن عقد نکاح و در صورت تراضی طرفین)محدود کردند که به گفته ی کارشناسان نسبت به گذشته تغییر خاصی در این رابطه ایجاد نشده و همچنان برطرف کننده ی مشکلات جامعه نخواهد بود.

در ازدواج موقت زن حق نفقه ندارد، زن از مرد ارث نمی برد و... .

معایب ومفاسدی ازدواج موقت را می توان به صورت ذیل بیان کرد:

1) پایه ی ازدواج باید بر دوام باشد وزوجین از اول که پیمان زناشویی می بندند باید خود را برای همیشه متعلق به یکدیگر بدانند و تصور جدایی در مخیله ی آنها خطور نکند،علیهذا ازدواج موقت نمی تواند پیمان استواری میان زوجین باشد.

2) این مسئله از طرف زنان و دختران ایرانی که شیعه مذهب می باشند استقبال نشده است وآنرا نوعی تحقیر برای خود دانسته اند،پس افکار خود مردم شیعه نیز آنرا طرد می کند.

3) ازدواج موقت برخلاف حیثیت و احترام زن است.زیرا نوعی کرایه دادن وجواز شرعی آدم فروشی است.خلاف حیثیت انسانی زن است که...........................

4) نکاح موقت از نظر اینکه دوام ندارد آشیانه ی نامناسبی برای کودکانی است که بعدا به وجود می آیند.لازمه ی نکاح موقت این است که فرزندان آینده ،بی سرپرست و از حمایت پدری مهربان ومادری دلگرم به خانه و آشیانه محروم بمانند.

در هر حال آیا فکر نمی کنید تصویب این قوانین برای جامعه ی امروزی بیش از حد ناقص وکهنه اند؟؟؟